Godzina kodowania

Godzina Kodowania z Minecraft

Godzina Kodowania organizowana w ramach Tygodnia Edukacji Informatycznej jest największą inicjatywą edukacyjną w historii. Adresowana jest nie tylko do uczniów, ale również do nauczycieli i innych osób z całego świata. W Polsce również cieszy się dużą popularnością. Można w niej uczestniczyć przez cały rok, z dowolnego urządzenia i miejsca, w którym jest dostęp do Internetu, na lekcjach i zajęciach w szkole, jak i poza szkołą, indywidualnie lub w grupie. Ta inicjatywa nie jest ograniczona tylko do szkół, może w niej brać udział każdy, w każdym wieku. Do tego nie jest potrzebne żadne przygotowanie informatyczne, czy też w zakresie programowania. Inicjatorem Godziny Kodowania jest Hadi Portavi. Motto Godziny Kodowania  brzmi: Każdy uczeń w każdej szkole powinien mieć możliwość nauki informatyki.
 

Pierwotnie celem inicjatywy było przybliżenie uczniom informatyki w formie łamigłówek z postaciami z ich gier i zabaw, których rozwiązanie polegało na ułożeniu programów z gotowych bloczków. Łamigłówki udostępniane
w ramach Godziny Kodowania są bardzo interesującym
i wciągającym wprowadzeniem do programowania, a inne aktywności oferowane przez tę inicjatywę mogą służyć do dalszego rozwijania umiejętności programowania, jak i zgłębiania metod informatyki i jej zastosowań. Jest to inicjatywa organizowana przez Microsoft przy współpracy z Code.org w ramach Tygodnia Edukacji Informatycznej.

Godzina Kodowania z Minecraft – tak brzmiało hasło tegorocznej edycji tego przedsięwzięcia, która odbyła się w dniach 4-10 grudnia. Na zajęciach komputerowych i informatyki uczniowie klas 4-5 zmierzyli się z zadaniami, które zachęciły ich do programowania. W tym roku przygotowana została lekcja, w której uczestnicy poznali nową postać Agenta Minecraft i tworzyli kod, który pomógł ich Agentowi pokonać przeszkody w grze. Podczas zajęć uczniowie mieli możliwość nauczyć się podstaw kodowania, a także rozwiązywać problemy i nauczyć się krytycznego myślenia. Czwartoklasiści
i piątoklasiści chętnie uczestniczyli w zajęciach, a niektórzy kontynuowali pracę również w domu, chwaląc się swoimi osiągnięciami.